Роберт Кубіца аб аварыі

Роберт Кубіца: “Паглядзеўшы відэазапіс монрэальскай аварыі, я магу толькі сказаць, што шчасьлівы сядзець перад вамі. Што адбылося? Я спадзяваўся, што Трулі застанецца на траэкторыі, але ён зрушыўся на зьнешнюю частку павароту. Месца там зусім мала, мы сутыкнуліся, пярэдняе антыкрыло ўляцела пад колы, і я страціў счапленьне з трасай. Скардзіцца няма на што — гэта аўтаспорт, усе мы ведаем, што рызыка існуе.”

“Выляцеўшы з трасы я адпусціў руль і прыціснуў рукі да грудзей, верагодна, пасьля першага ўдару я згубіў прытомнасьць, таму што нічога больш не памятаю. Я не бачу разумных тлумачэньняў таму, што ў падобнай аварыі абыйшлося без сур’ёзных траўм, калі б падобнае адбылося дзесяць гадоў назад, пэўна, мы б зараз не размаўлялі, а тут… зваліўшыся зь лесьвіцы можна пацярпець мацней.”

“Я удзячны Госпаду, удзячны людзям у FIA, якія зрабілі ўсё, каб зрабіць наш спорт бясьпечней, але факт застаецца фактам — нічога не баліць, галава ў парадку. Расьцягнутая ладыжка — не праблема, яна можа турбаваць мацней пасьля напружанага дня тэстаў.”

“Лекары FIA прымуць рашэньне, але я ўсё ж спадзяюся сесьці за руль у Індыянапалісе, праца — лепшы спосаб забыць аб аварыі і вярнуцца да нармалёвага жыцьця.”

14.6.2007   ▪ Kubica   ▪ lodar